કોરા જણાઈએ !
ક્યારેક, અનરાધારમાં કોરા જણાઈએ
આખા ઉઘાડા દ્વારમાં, કોરા જણાઈએ !
મળતાં જ રહીએ નિત્યક્રમને સાચવી, છતાં
થોડીક અમથી વારમાં, કોરા જણાઈએ !
મબલખ મળે ભીનાશ બારોબાર, શક્ય છે
પણ આપણાં વિસ્તારમાં, કોરા જણાઈએ !
રસ્તો કરી, જે આંગણેથી ઊંબરે ગયા
એ જાણતલ અણસારમાં, કોરા જણાઈએ !
તસ્વીર આપે યાદ મૂશળધાર, પ્રેમની
ખુદ, ફ્રેમના આકારમાં કોરા જણાઈએ !
વરસો પછી ય લાગણી હો બેસુમાર, પણ
સંબંધના સ્વીકારમાં, કોરા જણાઈએ !
એકાદ પળ એવું બને, દરિયો બનો-અને
બીજી પળે, વ્યવહારમાં કોરા જણાઈએ !
ડો.મહેશ રાવલ
નવેસર/૫૪
April 16, 2008 at 3:01 am
મબલખ મળે ભીનાશ બારોબાર, શક્ય છે
પણ આપણાં વિસ્તારમાં, કોરા જણાઈએ
તસ્વીર આપે યાદ મૂશળધાર, પ્રેમની
ખુદ, ફ્રેમના આકારમાં કોરા જણાઈએ !
એકાદ પળ એવું બને, દરિયો બનો-અને
બીજી પળે, વ્યવહારમાં કોરા જણાઈએ !
આ શેર વધુ ગમ્યા.
April 16, 2008 at 5:07 am
છીછરા અને કેવળ સ્વાર્થલક્ષી બનતા જતા સંબંધોનું સુંદર ચીત્રણ.