બહુ વાર લાગે છે !

ધારણાથી પર થતાં,બહુ વાર લાગે છે
તળ ત્યજી,અધ્ધર થતાં બહુ વાર લાગે છે !

એ અલગ છે કે અપેક્ષા છે બધાને,પણ
માળખાંને, ઘર થતાં બહુ વાર લાગે છે !

તક મળી,’ને થઈ ગયાં સ્થાપિત,ખરેખર તો
બુંદને સાગર થતાં,બહુ વાર લાગે છે !

ક્યાં હજુ નિર્મૂળ થઈ,સંભાવના છેલ્લી
પ્રશ્નને ઉત્તર થતાં,બહુ વાર લાગે છે !

રોજ ક્યાંથી સાંપડે સાંનિધ્ય,મનગમતાં ?
હરપળે,અવસર થતાં બહુ વાર લાગે છે !

ક્યાં બધાં સમજી શકે છે,આંખની ભાષા ?
એટલું સાક્ષર થતાં,બહુ વાર લાગે છે !

જીંદગીનોં અર્થ,હું તો એજ સમજ્યો કે
પુષ્પ થઈ,અત્તર થતાં બહુ વાર લાગે છે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૦

રાખે છે !

હવે ક્યાં કોઇ કિસ્સો લાગણીનોં યાદ રાખે છે
હ્રદય જેવા હ્રદયમાં,કેટલો વિખવાદ રાખે છે !

અધિક્તર થાય છે સામેલ ખુલ્લેઆમ,અડધેથી
સિફતપૂર્વક પછી,કેવાં સ્વયંને બાદ રાખે છે !

સતત ખરડાય છે રસ્તા,ઉપરછલ્લી ચરણરજથી
બધાને ક્યાં વળાંકો દરઅસલ,આબાદ રાખે છે ?

સુખદ અંજામથી વંચિત રહે છે વારતા છેલ્લે
પછી હર પાત્ર,પોતાનાં અલગ સંવાદ રાખે છે !

બતાવો એકપણ જો હોય તો સંબંધ,બે-મતલબ
બધા વચ્ચે નિયત અંતર,જરૂરતવાદ રાખે  છે !

તમે માણસતરીકે ઓળખો છો આ વકલનેં,પણ
લપસણી જાત,કેવળ સ્વાર્થ ઝીંદાબાદ રાખે છે !!!

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૬૯

જાણે કંઈ નથી !

આમ દરિયો,આમ જાણે કંઈ નથી
વ્યસ્ત છું,ને કામ જાણે કંઈ નથી !

એક પીંછું રોજ ઓછું  થાય  છે
પાંખનું પરિણામ જાણે કંઈ નથી !

શક્ય છે,સંબંધ નીકળે દૂરનો
વ્યક્ત,ખુલ્લેઆમ જાણે કંઈ નથી !

રોજ અડધાં પર્વ ઉજવે છે ચરણ
જોમ,જુસ્સો,હામ જાણે કંઈ નથી !

ખુદ અરીસો અંધ નીકળે-તો પછી
આંખ પર ઈલ્ઝામ જાણે કંઈ નથી !

છે હજુ સંબંધ,’ને અકબંધ પણ
એ ખરૂં કે,નામ જાણે કંઈ નથી !

શું પરિચય આપવો નક્કરપણે ?
આમ છું,’ને આમ જાણે કંઇ નથી !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૬૮

નીકળું પણ ખરો !

આ બધાને ત્યજી,નીકળું પણ ખરો
હું અજાણ્યા વળાંકે,વળું પણ ખરો !

થઈજતી હોય જ્યાં કલ્પના પણ સિમીત
ત્યાં,હકીકત સ્વરૂપે મળું પણ ખરો !

આ મુખોટા મઢેલી વસાહત મહીં
મૂળ ચહેરો બની,સળવળું પણ ખરો!

કોઇ નીકળી શકે જો નદી જેમ,તો
હું સમંદર સમું ખળભળું પણ ખરો !

સ્હેજ વિસ્તાર તારી નજરનું ફલક
ઓળખીતાપણું સાંકળું પણ ખરો !

શક્ય છે કાલ બદલાય મારૂં વલણ
સાવ નહીં તો જરા,પીગળું પણ ખરો !

હું ય જાણી ગયો છું કસબ જીતનાં
જેમ વાળો મને,હું વળું પણ ખરો !

વિશ્વ,બે સૂર્યનો તાપ ક્યાંથી ખમે!
ક્યાંક દીવો બની ઝળહળું પણ ખરો !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૬૭

આધાર રાખી જોઇએ !

હસ્તરેખા પર જરા આધાર રાખી જોઇએ
સાવ નક્કર ભીંત વચ્ચે, દ્વાર રાખી જોઇએ !

ઘરત્યજી નીકળે નદી, બસ એમ સપનાં નીકળે
એક દરિયો પાપણે તૈયાર રાખી જોઇએ !

વ્યાજબી કારણવગર ઈતિહાસ ક્યાં બદલાય છે ?
આપણો કિસ્સો ખુલાસાવાર રાખી જોઇએ !

આ સ્થળે સંદિગ્ધતાથી શું વધારે પ્રાપ્ય છે ?
શૂન્ય સામે શેષનો વ્યવહાર રાખી જોઇએ !

જાગતી આંખો ઉપર છંટાય છે દ્રષ્યો સતત
બંધ આંખે, કૈંક અપરંપાર રાખી જોઇએ  !

પર્વનાં પર્યાય નક્કી કોણ કરશે આખરે !
એ અનુત્તર પ્રશ્ન, ચર્ચા બ્હાર રાખી જોઇએ

ઓગળે, તો છુંદણાનેં ફૂટશે વાચા હવે
ટેરવાનો તાપ ઠંડોગાર રાખી જોઇએ !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૬૬