નહીં મળું !

વિસ્તરેલી દૂરતામાં નહીં મળું
હું,અધૂરી વારતામાં નહીં મળું !

છે અલગ ઐશ્વર્ય મારું અન્યથી
ભીડની સંદિગ્ધતામાં નહીં મળું !

યોગ્યતા આગળ નમન સ્વીકાર્ય છે
પણ,નમાલી નમ્રતામાં નહીં મળું

થઈ શકે તો,બુંદ મોતી થઈ શકે
હું વિપુલ નિરર્થતામાં નહીં મળું !

ક્યાંક દીવો થઈ કદાચિત્ ઝળહળું
આંધળી ઘેઘૂરતામાં નહીં મળું !

નીકળું ક્યારેક ભીનાં મૌનમાં
અર્થહીન વાચાળતામાં નહીં મળું !

મેં ઘરોબો કેળવ્યો છે,શેષથી
જોઇ લેજો!શૂન્યતામાં નહીં મળું

પહોંચશે,તે પામશે ત્યાં-ટોચ પર
હું હવે,પાછા જતામાં નહીં મળું

ટૂંકમાં,સાકર ભળી ગઈ દૂધમાં
તારવો મા,ભીન્નતામાં નહીં મળું !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૫

પ્રશ્નાર્થ છે !

ગુપ્ત ચર્ચા થાય ત્યાં,પ્રશ્નાર્થ છે
સત્ય જ્યાં ઢંકાય ત્યાં,પ્રશ્નાર્થ છે

ભિન્ન છે આશય બધાનાં,તે છતાં
હાથ,જ્યાં લંબાય ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે

ક્યાંસુધી ટકશે ખબર ક્યાં હોય છે ?
ગાંઠ જ્યાં બંધાય,ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે

મૂળ રસ્તાથી અજાણ્યું કોણ છે ?
માર્ગ જ્યાં ફંટાય ત્યાં,ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે

અર્થ કેવળ ત્યાગ છે,આ પ્રેમનો
સગવડે બદલાય ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે !

આગિયા ક્યાં ઓળખે છે સૂર્યને ?
તોય,દાવો થાય ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે !

છે બધાને જિંદગી વ્હાલી છતાં
મોત વ્હાલું થાય ત્યાં પ્રશ્નાર્થ છે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૪

અંકે કરો !

સાવ અમથી વાતને,અંકે કરો
આ,લપસણી જાતને અંકે કરો !

ક્યાં હતું ઊંડાણ જેવું કંઈ હવે
છીછરી ઓકાતને,અંકે કરો !

ખુદ બળીને બાળનારી છે વકલ
ઝટકરો,જઝબાતને અંકે કરો !

બે-અસર છે હર અસરથી જિંદગી
ઘાત-પ્રત્યાઘાતને અંકે કરો !

બેવડાતી જાય છે,કારણવગર
શ્વાસની ખેરાતને અંકે કરો !

લ્યો,મળસ્કું થઈગયું ક્યાં વાર છે ?
આગિયાઓ ! રાતને અંકે કરો.

એજ કરશે આખરી નિર્ણય,હવે
વ્યર્થ ચંચૂપાતને અંકે કરો !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૩

ઓળખો છો ?

એક સન્નાટો તરે છે,ઓળખો છો ?
શખ્સ થઈ,ઇચ્છા ફરે છે ઓળખો છો ?

ઓળખીતાં અર્થના સંદર્ભ વચ્ચે
ફીણ જેવું વિસ્તરે છે,ઓળખો છો ?

વારતાનાં પાત્ર જેવું હાસ્ય વેરી
ગોઠવેલાં ડગ ભરે છે ઓળખો છો ?

લાલ-પીળાં પોત જેવું પાથરીને
સાવ ધોળું કરગરે છે,ઓળખો છો ?

ફૂલસામે જોઇનેં,નિઃશ્વાસ નાંખી
છુંદણાંને ખોતરે છે,ઓળખો છો ?

શું નહીંતર ઉપજે છે,શૂન્યથી !
તોય સરવાળાં કરે છે,ઓળખો છો ?

હોય છે મશગૂલ ચર્ચામાં મરણની
જિંદગીથી થરથરે છે,ઓળખો છો ?

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૨

ગોઠવી જોજે !

નદીનો અર્થ, તારા નામ સામે ગોઠવી જોજે
બને તો, બેય કાંઠા સામ સામે ગોઠવી જોજે !

બદલતા જાય છે રંગો વસંતે કેમ પર્ણોનાં
અસર ને ગ્રસ્ત, તું સરેઆમ સામે ગોઠવી જોજે !

કસોટી કમ નથી કરતી પ્રતીક્ષા, ધૈર્ય માગે છે
અહલ્યા થઈ, પ્રવાસી રામ સામે ગોઠવી જોજે !

દુઆ મોડી ફળે, તો એ વિષય ક્યાં એકલાંનો છે ?
ઘડેલા વ્યુહનેં, પરિણામ સામે ગોઠવી જોજે !

પછી તો હું ય ખુલ્લેઆમ આખી વાત કરવાનો
પ્રથમ, બે-ચાર ભરચક જામ સામે ગોઠવી જોજે !

હતી ક્યાં હસ્તરેખા જો! હથેળી સાવ કોરી છે
ઉઘડતાં કામને, નિષ્કામ સામે ગોઠવી જોજે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭૧