ખુલાસા કોણ પૂછે સાવ અમથી ધૂમ્રસેરોના ?
હથેળીમાં તિખારો લઈ,અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ન દરિયો, કે ન દરિયાની પરાકાષ્ઠા ગળે વળગી
તરસથી પર જુદારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોચ્યા

અજાણ્યું કોણ છે, ઇતિહાસ બનતા પૂર્ણ કિસ્સાથી ?
નવીનતમ ફેરફારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ઊતર-ચડ શ્વાસ ક્યારે, ક્યાં અટકશે, કોણ જાણે છે ?
પળેપળનો ધ્રુજારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

ન ચર્ચા કર હવે એ દોસ્ત ! અંગતના પ્રહારોની
દરદનો એજ ભારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

સવાલ જ ક્યાં હતો સિધ્ધાંત વેંચી, પેટ ભરવાનો ?
ખુમારીનો ઇજારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

બદલતી પાત્રવરણી સ્પર્શ કરતી ગઈ, કથાનકને
પ્રસંગોથી પનારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા

અજાણ્યો કેમ લાગ્યો રોજનો રસ્તો, પરત ફરતાં ?
મનોમન એ વિચારો લઈ, અમે બસ અહીં સુધી પહોંચ્યા.

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૧૦૦

-(વ્હાલા ભાઈ/બહેનો/વડીલો/મીત્રો,
મારો તૃતિય ગઝલ-સંગ્રહ “નવેસર” હું આપ સહુ સુધી પહોચાડવા,એ ગઝલ સંગ્રહની ગઝલો   http://navesar.wordpress.com  પર આપની સમક્ષ પ્રસ્તુત કરી રહ્યો હતો.
જેમાં ટોટલ ૧૦૦ ગઝલો છે, આજે મકરસંક્રાંતિ પર્વે ૧૦૦મી  છેલ્લી ગઝલ પોસ્ટ કરી રહ્યો છું
એટલે હવે http://navesar.wordpress.com    પર, કોઇ નવી ગઝલ પોસ્ટ નહીં થાય…..
પ્રથમ ગઝલથી જ આપ સહુએ સુંદર પ્રતિભાવથી આવકારી એક સન્માન બક્ષ્યું છે અને ઘણાં નામી અનામી ગુજરાતી બ્લોગ જગતના ભાઈ/બહેનોએ તો પોતાના બ્લોગપર નવેસરની ગઝલો પણ પોસ્ટ કરી આદર કર્યો છે…..

અહીં,
અત્યારસુધી, જેઓએ “નવેસર” ને પોતાના પ્રતિભાવ પુષ્પથી નવાજ્યો છે, સમય- સમયે જરૂર જણાઈ ત્યાં અમુલ્ય સૂચનો કર્યા છે એ દરેક સુજ્ઞજનો પ્રત્યે હૃદયપૂર્વક આભારની લાગણી વ્યક્ત કરૂં છું.
મારા અન્ય બ્લોગ 

http://drmahesh.rawal.us અને

www.shabdaswar.blogspot.com   પર રાબેતામુજબ,નવી લખાતી જતી ગઝલો
પોસ્ટ થતી જ રહેશે,એને પણ આપનો સ-રસ આવકાર મળ્યો છે અને સતત મળતો જ રહેશે એ અપેક્ષા.
તો,
આજે  http://navesar.wordpress.com  પરથી આપ સહુની રજા લઈશ.
-આવજો !
-ડો.મહેશ રાવલ

ફૂલોની વાત લઈને નીકળાય,તો નીકળજે
સધ્ધર મિરાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે

ટહૂકાનો રંગ લીલો સચવાય એવી, ઝરમર
ભીની ઓકાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

એકાંતે કોણ આવે ? ભરચક ભરી જો, હરપળ
ઉજળી વિસાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

સપનાંથી એક ડગલું આગળ વધી, વિહરવા
નોંખી નિંરાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

ખાલીપો ખોતરીને ખંખેર – ખરશે અવઢવ
અજવાળી રાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

આકાશી રંગ આંજી, રંગીન પગલે-પગલે
અદકેરી જાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

વિસ્તારી જો નવેસર સંબંધ તારો, ખુદથી
ભીતરની વાત લઈને નીકળાય, તો નીકળજે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૯

થઈ ગયો સાવ અમથો -અલગ વાત છે
આ જ સંબંધ ક્યારેક, અઢળક હતો !

કોઇ અંદર સુધી ક્યાં કરે છે નજર ?
છેવટે,  હર નજરમાં સતત શક હતો !

ક્યાં સમંદર થવાની કરી જીદ મેં ?
ક્યાં નદીનો ય નિર્ણય, અચાનક હતો !

જે થયું તે થયું સ્હેજના ફેરમાં
ત્યારથી હું, બદલતું કથાનક હતો !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૮

ચાલ આજે મળીએ જુદી રીતથી
ખુદ સમયને દળીએ,જુદી રીતથી !

ખૂબ અક્કડ રહ્યાં,ખૂબ સજ્જડ રહ્યાં
સ્હેજ ભીતર વળીએ,જુદી રીતથી

બસ હવે બહુ થયું ઝૂરવું,ઝૂઝવું
મૃગજળોને છળીએ,જુદી રીતથી

હોય છે તોય ક્યાં હોય છે આપણાં ?
સગપણો સાંકળીએ,જુદી રીતથી

ક્યાંય ભળવું નથી,આ અડાબીડમાં
ક્યાંક બીજે ભળીએ,જુદી રીતથી

અર્ઘ્ય આપ્યા કર્યું ઊગતાં સૂર્યને
ગોંખલે,ઓગળીએ જુદી રીતથી !

ક્યાં મળે છે હવે મન,ફકત તન મળે
બેય રીતે મળીએ,જુદી રીતથી !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૭

આવડત ક્યાં સાંધવાની !
તૂટવાની વાત કર મા

લાવ તરો હાથ ઝાલું
ડૂબવાની વાત કર મા !

થઈ જશે તણખો,સજીવન
તું હવાની વાત કર મા !

છે લકીરો પથ્થરો પર
ભૂંસવાની વાત કર મા

આજ છે અવસર અનેરો
તું,જવાની વાત કર મા !

માંડ જામી છે મહેફિલ
ઊઠવાની વાત કર મા !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૬

કોઇ અડધી લખેલી ગઝલમાં હતું
કોણ માની શકે જલ,કમલમાં હતું !

શું હતું ક્યાં ગયું પ્રશ્ન એ ક્યાં હતો ?
જે હતું તે બધું દરઅસલમાં હતું !

સ્હેજ પણ ક્યાં નહીંતર અપૂરતું હતું
તોય કેવી અકળ ગડમથલમાં હતું !

શબ્દ પાસે વિકલ્પો હતાં અર્થનાં
સત્ય,કડવું ભલે પણ અમલમાં હતું !

કોણ’કે છે મુકદર બદલતું નથી?
આજ એ પણ અહીં,દલબદલમાં હતું !

મૌન, છેલ્લેસુધી અવતરણ ચિહ્નમાં
‘ને હવે,આંસુઓની શકલમાં હતું !

ફેર શું હોય છે રૂપ ને ધૂપમાં ?
બેઉ,અડધે સુધી હર મજલમાં હતું !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૫

નિત્યના શણગાર બદલી જોઇલે
સ્વપ્નના વિસ્તાર બદલી જોઇલે !

પાત્રવરણી ક્યાં નહીંતર કમ હતી ?
આપસી વ્યવહાર બદલી જોઇલે

કેમ પોકળ થઈ ગયા દાવા બધાં ?
દોસ્ત ! દાવેદાર બદલી જોઇલે

જે નથી ખુલતાં, નહીં ખોલી શકે
અવનવા ઓજાર બદલી જોઇલે !

કોઇ આવ્યું આંસુઓને લૂછવા ?
હસ્તગત આધાર બદલી જોઇલે

આ, નવા વિક્સિત વખની છે વકલ
મારણો, ઉપચાર બદલી જોઇલે

શૂન્ય છે, તું શૂન્ય છે, તું શૂન્ય છે
કોઇપણ આકાર બદલી જોઇલે !!

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૪

રસ્તામાંથી રસ્તો ફૂટે
પગલામાંથી અશ્વો ફૂટે

અવળા-સવળા,વાંકા-ચૂંકા
ટપકામાંથી  નક્શો ફૂટે

વધઘટ થાતાં તડકા-છાંયા
ભ્રમણામાંથી  પ્રશ્નો ફૂટે

જીવન સુક્કાં,પાપણ ભીની
શમણામાંથી તથ્યો ફૂટે

કારણ-તારણ સ્થિતિસ્થાપક
અફવામાંથી ફણગો ફૂટે

સુક્કા સાથે બળતાં લીલાં
તણખામાંથી તણખો ફૂટે

અવઢવમાંથી ટપકે અવસર
મનખામાંથી મનખો ફૂટે !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૩

આ નોંધારાનાં મઘમઘતા આધાર,તમને ઘણીખમ્મા
કે,બરછટ તડકે વરસ્યા અનરાધાર,તમને ઘણીખમ્મા !

લીલા-પીળા સપના, પાપણની ધારમાથે ઝળુંબીયા
રૂડા અવસરના ઝાંઝરની ઝનકાર,તમને ઘણીખમ્મા !

લખશું તાંબાના પતરા જેવી જાત માથે,શબદ વીના
ઘેરાતી આંખે ઘુંટાતા મલ્હાર,તમને ઘણી ખમ્મા !

વરસાદી આંખે અંજાશે દરિયો,નવોઢા નદી ભીનો
સધ્ધર થઈ,સધ્ધર કરવાના વ્યવહાર તમને ઘણીખમ્મા !

ઓગળતાં દીવે ઓગળશે એકાંતઘરની અકળલીલા
હેતલ હેલ્લારે સળવળતાં શણગાર,તમને ઘણીખમ્મા !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૨

અર્થ વિસ્તારવામાં ય જોખમ હતું
પારદર્શક થવામાં ય જોખમ હતું

કોણ ,કોના ભરોસે તરી જાય છે ?
એ વિષય છેડવામાં ય જોખમ હતું

આ જ વેષે મને ઓળખે છે બધા
વેષ બદલાવવામાં ય જોખમ હતું !

શક્ય છે, માર્ગ બદલાય આગળ જતાં
સ્વીકૃતિ આપવામાં ય જોખમ હતું

ઠીક છે આ અજાણ્યાપણું, આમ તો
જાણતલ થઈજવામાં ય જોખમ હતું

કૈંક એવા તબક્કે હતી, જિંદગી
ફેરવી તોળવામાં ય જોખમ હતું !

શું કરૂં જો ન આગળ વધારૂં, શ્વસન ?
સ્હેજ અટકી જવામાં ય જોખમ હતું !

ક્યાંક પ્રશ્નાર્થ, આશ્ચર્ય સમજાય તો ?
કેમ છો ? પૂછવામાં ય જોખમ હતું

શું થશે જો પરત સાવ ખાલી ફરે ?
હાથ લંબાવવામાં ય જોખમ હતું !

ડો.મહેશ રાવલ

નવેસર/૯૧