આશ્ચર્ય કઈંનથી

મારા હિસાબે રાતમાં આશ્ચર્ય કઇંનથી
ને,આગિયાની જાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી.

ઊગીશકે છે ક્યાં કદી સૂરજવગર દિવસ?
ડૂબી જવાની વાતમાં આશ્ચર્ય કઈનથી.

દુઃખ-દર્દ તો,આ જિંદગી સાથે વણાય છે
આઘાત-પ્રત્યાઘાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી.

માણસ તરીકે આપણે સ્થાપિત થયાં ભલે
પણ,આપણીં ઓકાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી!

સંજોગ આપે સાથ તો,સંભવ બધું જ છે
એના વગર,વિસાતમાં આશ્ચર્ય કઈનથી.

તરસ્યાગળાનો સાદ પણ,તરસ્યો જ નીકળે
ભીનાશનીં મિરાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી!

નીકળી ગયો છું દૂર હું,મારા પ્રવાસમાં
એકેય ઝંઝાવાતમાં,આશ્ચર્ય કઈંનથી

જીવન-મરણમાં આખરે છે જીત મોતનીં
અંતિમ પળે,ઉત્પાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી

પામી ગયો છું ભેદ હું,અત્તર સ્વરૂપનો
ફૂલોભરી બિછાતમાં આશ્ચર્ય કઈંનથી!

ડૉ.મહેશ રાવલ

નવેસર/૭

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: